Home
Up
Deutsch
Members
Our Sponsors
Search this site
History
Maps
Photo Album
The Newsletter
Links
Addresses
Post your Surnames
Post your Query
Post your Obits
Letters from Fehmarn
The Churches of Fehmarn
Order the Church pages
Visit the Cemetery
LDS Microfilm #'s
Immigration
Occupations
Family Crest
Our trips to Fehmarn
Fehmarn Gift Shop

INSEL WEHMOOT
Von: Else Bügge-Wood

Wenn ik an min Heimat denk,
Na "FEHMARN" Geit min Sehnen! –
In Wehmoot Bün ik deep versenk,
Mi Kaam’t sogor de Treenen.

Denn stah ik weller, wi in Droom,
An’n feinen "OSTSEE STRAND",-
Plattdütsch kann man dor verstaan,
Grad wi de Wellensang. –

Dor Keek ik all de Schippen naa,
De nie mehr wellerkömen.
De See süng een Truerleed,
Vun doode Insel-Söhnen.

Dor wär eenmol mien Huus an Strand,
Min eeken Weech dor staan,
Op mörje, fruchtbor Marschenland,
Ik much mol wellerkaam! –

Ik denk noch an denn grooten Spaß,
Wenn wi op "WULMER SCHANZ"
Plückt Schlödelbloom un Ziddergrass
Un Flecht een Bloomenkranz.

In Monat Mai weur bardfoot rennt,
Vergaan de "WINDERJOAR",
Mit Fakkel-Für de Koppeln brennt, -
Wi süng: "FLAMME EMPOR!"

De Fischer füng de besten Fisch,
Dösch, Bütt, Makreel und Krabben;
Fülled männe een leeren, armen Disch,
Man kunn dat ok berappen.

Denn weur dat wärmer, Dach üm Dach,
In Sommer güng wi baden,
De Möven schreen bet in de Nach,
Dat kunn een gorni schaden.

Ik bün wied wech vun "OSTSEE-STRAND",
Amerika-OHIO is mien "To-Huus",
Hev in min Hart een deepen Brand:
"Nochmal naa’n FEHMARN-KNUUS"!

Dor sünd min Ahnen all to slaap,
Dat Ruunchen vun de See! –
Wenn an de "Küst" de Ostwind gnaat,
Denk ik an Jo und beed. –

 


  

INSEL HEIMWEH
Von E. Bügge-Wood

Wenn ich an meine Heimat denke
Nach Fehmarn Geht mein Sehnen,
In Wehmut bin ich tief versenkt
Mir kommen gar die Tränen.

Dann bin ich wieder,- wie im Traum
Am schönen Ostsee-Strand,
Mein Plattdeutsch kann man da versteh’n
Grad’ wie den Wellensang.

Die Augen sind den Booten nach
Als ob sie nimmer kämen,
Das Meer sang mir ein wildes Lied,
von toten Inselsöhnen.

Dort war mein Heimathaus am Strand
Das mir die Kindheit gab,
Im schönen, grünen Marschenland
Und komm’ ich nimmer nah,

So denk’ ich an die schöne Zeit
Wo wir am Wulfener Deich
Die Blumen pflückten und geziert-
In unserm Kinderreich.

Dann, wenn der schöne Maien kam,
Der Winter sich verlor, -
Mit Fackeln und mit lautem Klang
Sang man: "Flamme Empor"!

Bald wurde es wärmer, Tag für Tag,
Im Sommer ging man baden,
Man lag im schönen, weißen Sand,
Die Möwen eingeladen.

Die Schiffe segelten vorbei,
Die Fischer in den Booten,
Es war die Jugend in mir noch,
Uns wurde viel geboten.

Jetzt bin ich fern vom Ostsee Strand
In Träumen tief versunken.
Doch wünsch ich mir mit Herzensbrand,
Daß ich so freudetrunken –

Die Insel Fehmarn wiederseh’
Und alle die mir lieb,
Das wär’ der schönste Tag für mich,
Das Schönste was es gibt! –

 

 


 

The FEHMARN GENEALOGY Site
Created using Microsoft Frontpage and maintained by:
John Kostick, 131 NE 172nd Street, Miami, FL 33162